• In Memoriam: Jan Groenewege

  • Op 1 april is oud-bestuurslid en speler van HB1, Jan Groenewege overleden aan complicaties ten gevolge van covid-19.

    Jan werd lid van BSC Caribe rond 1973/’74. Hoewel hij meerdere sporten beoefend had bleek honkbal bij uitstek zijn favoriete sport. Gevraagd (en ongevraagd) deelde hij enthousiast z’n uitgebreide en gedetailleerde kennis, over zowel het Nederlandse honkbal als de Amerikaanse competities, met iedereen die het maar horen wilde.  Hij was (als clubsecretaris) initiatiefnemer van het project ‘nieuwe uniformen’. Geheel in stijl van de heersende mode werden onze flanellen ‘pyjama-achtige tenues’ radicaal vervangen door de rode hesjes en broeken.

    Gedurende het wedstrijdseizoen van 1977 raakte Jan betrokken bij een ingrijpend ongeluk. Tijdens de ‘batting practice’ van de spelers van Drachten werd hij getroffen door een hard geslagen bal tegen z’n slaap. De gevolgen waren van dien aard dat een bezoek aan het ziekenhuis noodzakelijk bleek. Na een oppervlakkig onderzoek in het ziekenhuis van Drachten kreeg hij het advies om in het UMCG nader naar zijn verwonding te laten kijken. Bij aankomst in Groningen was Jan al niet meer bij kennis en diende met spoed geopereerd te worden. Na de operatie heeft hij nog enkele weken in een diep coma in het ziekenhuis doorgebracht.

    Daarna volgde een intensief revalidatieproces waarbij de coördinatie van bijna alle lichaamsfuncties opnieuw aangeleerd moest worden. Jan volgde dit programma met grote verbetenheid want hij was vastbesloten om weer volledig aan het maatschappelijk verkeer (inclusief honkballen) deel te nemen. Zijn inspanningen leverden aanvankelijk verbluffende resultaten op. Actief sport beoefenen (en zeker honkbal) bleek voorlopig nog wat te hoog gegrepen, maar een studie afronden en een baan vinden werden binnen redelijke termijn gerealiseerd. In de loop van de volgende maanden en jaren werd duidelijk dat Jan niet al te optimistisch hoefde te zijn ten aanzien van actieve sportbeoefening.

    Zijn actieve rol in het honkbal sloot hij, in 1979 af als coach bij Tex Town Tigers in Enschede. Dat hij in Enschede terecht kwam was niet zo verwonderlijk aangezien veel leden van beide clubs al jarenlang vriendschappelijke banden onderhielden/onderhouden. Ondanks een geleidelijk groeiend aantal beperkingen werd Jan z’n inbreng bij TTT zodanig gewaardeerd dat dit maakte dat hij met een trots (het team speelde wèl in de één na hoogste klasse) en tevreden gevoel z’n honkbal ‘carrière’ kon afsluiten.

    Zijn inspanningen op de arbeidsmarkt kwamen vanwege de complicaties door het ongeluk steeds vaker onder druk te staan. Er doken steeds nieuwe fysieke tegenslagen op waardoor hij veel tijd kwijt was aan revalideren en aanpassen aan weer nieuwe beperkingen. Na elke nieuwe mislukking ging hij onverdroten en vastberaden een volgende uitdaging aan. Deze levensfase werd afgesloten toen hij uiteindelijk toch volledig arbeidsongeschikt werd afgekeurd.

    Jan zat echter niet bij de pakken neer. Hij ging vrijwilligerswerk doen, werd actief in de lokale politiek, besteedde veel tijd aan de opvoeding en begeleiding van zijn beide kinderen, waar mogelijk samen met zijn gezin ‘leuke dingen’ doen en zijn  - sluimerende -  hobby ‘muziek’ kreeg een grote rol.

    Bijna drie weken geleden werd Jan met spoed opgenomen in het ziekenhuis met een gecompliceerde longontsteking. De behandelende artsen hadden twee weken nodig om de situatie weer onder controle te krijgen en Jan werd, ter revalidatie, naar een revalidatie centrum in Delfzijl  gestuurd. Zoals te verwachten had Jan zich vastgebeten in het herstelprogramma en het leek de goede kant op te gaan. Een besmetting met het covid virus werd uiteindelijk toch fataal.

    Geen lange gesprekken meer over honkbal en andere levenszaken...

    Zijn incasseringsvermogen leek grenzeloos. Jan Groenewege verdient onze bewondering vanwege zijn veerkracht en creativiteit om toch van het leven te blijven genieten en zijn gevoel voor humor te bewaren. Rust zacht, vriend.

     

    Cor Deiman